آمار بازدید سایت
کاربران آنلاين: ۵
بازديد امروز: ۵۳
بازديد روز قبل: ۴۴۱
بازديد هفته: ۵۵۶۸
بازديد ماه: ۲۶۲۹۱
بازديد کل: ۶۱۴۰۴۵۹
آي پي: ۱۹۲.۱۶۸.۰.۱۸۶
آموزش های حقوقی > حقوق به زبان ساده > ۱۳۹۷/۰۲/۲۷
۷۰ بازدید
 
   

شرایط تحقق جرم افترا


افترا در لغت به معنای دروغ بستن و بهتان زدن و در اصطلاح حقوقی عبارت است از نسبت دادن صریح عمل مجرمانه بر خلاف حقیقت و واقع به شخص یا اشخاص معین به یكی از طرق مذكور در قانون، مشروط بر این كه صحت عمل مجرمانه نسبت داده شده، در نزد مراجع قضایی ثابت نشود.
هرچند كه وجه مشترک افترا با نشر اكاذیب در هتک حرمت اشخاص است اما هر اشاعه اكاذیبی افترا نیست. به دلیل آن كه در تحقق افترا لازم است كه اتهام نسبت داده شده قبلاً از طرف قانونگذار به عنوان جرم و با قید مجازات یا اقدامات تأمینی و تربیتی توصیف و اعلام شده باشد، در حالی كه اشاعه اكاذیب اعم از افترا است و شامل نسبت دادن هر گونه خبر كذبی به ضرر اشخاص و مقامات رسمی و دولتی می شود.
برای تحقق جرم افترا، شرایطی لازم است:
انتساب جرمی به دیگری: برای تحقق جرم افترا باید جرمی به كسی نسبت داده شود و عمل مورد انتساب باید بر طبق قوانین موضوعه جرم تلقی شود. نسبت دادن ارتكاب یک عمل خلاف یا تخلف اداری نمی تواند افترا تلقی شود.
معین بودن شخص طرف اسناد: معین بودن ممكن است با ذكر نام و مشخصات او یا با اشاره و علامت صورت گیرد.
ابتدایی بودن اسناد: در اسناد جرم برای اینكه افترا شناخته شود، ابتدایی بودن اسناد شرط است بنابراین نسبت دادن ارتكاب یک جرم از طرف كسی در مقام دفاع از خود، افترا محسوب نمی شود.
عجز از اثبات صحت اسناد: جرم افترا در صورتی محقق می شود كه اسناد دهنده نتواند ادعای خود مبنی بر ارتكاب جرم توسط شخص دیگر را ثابت كند.
وسیله اسناد: منظور وسایلی است كه شخص با استفاده از آنها جرم افترا را مرتكب می شود كه عبارت از نوشتن اوراق چاپی یا خطی؛ انتشار اوراق؛ نطق در مجامع و درج در روزنامه و جراید است.
افترای عملی، ناظر به اعمالی است كه مرتكب جرم بدون توسل به نسبت دادن جرم به دیگری و طرق ارتكاب اعمال مصرح در قانون (ماده ۶۹۹ بخش تعزیرات قانون مجازات اسلامی)، یعنی از طریق قرار دادن آلات و ادوات جرم در محل كار یا زندگی وی، موجبات تعقیب شخص بی گناهی را فراهم كند.
مقنن دو نحوه اعمال مجازات را در ماده ۶۹۷ بخش تعزیرات قانون مجازات اسلامی پیش بینی كرده و دادرس دادگاه را مخیر کرده است كه مرتكب را به یك ماه تا یك سال حبس و تا ۷۴ ضربه شلاق محكوم كند یا این كه اگر شخصیت مرتكب به نحوی بود كه باید درباره او مجازات مناسبی تعیین شود، بر حسب مورد حبس تعزیری یا شلاق تا ۷۴ ضربه را مورد حكم قرار دهد.
در افترا به وسیله نشر اكاذیب، اعم از اینكه از طریق مزبور به نحوی از انحا، ضرر مادی یا معنوی به غیر وارد شده باشد یا نه، مقنن در ماده ۶۹۸ بخش تعزیرات قانون مجازات اسلامی، علاوه بر این كه اعاده حیثیت شخص مورد افترا را در صورت امكان لازم دانسته، مرتكب را مستحق حبس تعزیری از دو ماه تا دو سال یا شلاق تا ۷۴ ضربه شناخته است.


منبع:
http://www.hemayatonline.ir/newspaper/item/15179


نام
پست الکترونيک
پيام شما