نظريات مشورتي > نظريات مشورتي > ۱۳۹۱/۰۲/۲۶
۱ بازدید
 

نشست قضایی دادگستری کاشان، بهمن ۸۷


پرسش:
برابر تبصره ذیل ماده ۳۳۱ قانون آیین دادرسی مدنی، اگر حکمی مستند به اقرار نزد قاضی دادگاه صادر کننده رأی باشد، قابل تجدیدنظر خواهی نخواهد بود، مگر در مورد صلاحیت دادگاه یا صلاحیت قاضی صادر کننده رأی. حال اگر در نزد قاضی شورا این اقرار صورت پذیرد، آیا رأی مستند به این اقرار مشمول تبصره ذیل ماده ۳۳۱ قانون آیین دادرسی مدنی خواهد بود؟


پاسخ:
اتفاق نظر
اولاً: قانونگذار در ماده ۲۰ قانون شوراهای حل اختلاف مصوب ۱۳۷۸، رسیدگی قاضی شورا را از حیث اصول و قواعد تابع مقررات آیین دادرسی مدنی دانسته است؛ ولی در تبصره ۲ آن قید کرده است که از نظر تجدیدنظرخواهی رسیدگی قاضی شورا از حکم مقرر در ماده ۲۰ مستثنا بوده و تابع قانون خاص شوراهای حل اختلاف است.
ثانیاً: تبصره ماده ۳۳۱ قانون آیین دادرسی مدنی، در مقام بیان بوده و فقط اقرار نزد قاضی دادگاه را موجب قطعیت حکم دانسته است. در نتیجه، اقرار نزد قضاتی که در مراجع شبه قضایی و یا کمیسیون¬ها حضور دارند و رأی می¬دهند، مشمول این تبصره نخواهد بود.
طبق ماده ۳۱ قانون شوراهای حل اختلاف، رأی قاضی شورا اگر مستند به اقرار هم باشد، قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه عمومی خواهد بود.


نظر کمیسیون
قطع نظر از اقرار در دادگاه، موضوع تبصره ذیل ماده ۳۳۱ قانون آیین دادرسی مدنی و تعریف آن در ماده ۲۰۳ همان قانون که شرایط خاصی را لحاظ نموده است، نظر به این که به موجب تبصره ۲ ماده ۲۰ قانون شورای حل اختلاف مصوب ۱۳۸۷، مقررات مربوط به صدور رأی و تجدیدنظرخواهی در شورا از آیین دادرسی مدنی مستثنا و تابع آن قانون قرار داده شده است و به موجب قانون مزبور اقرار موجب قطعیت رأی شورا نمی¬باشد، لذا اتفاق نظر مورد تأیید است.

منبع:
دوشنبه 25 ارديبهشت 1391
www.maavanews.ir