آمار بازدید سایت
کاربران آنلاين: ۱
بازديد امروز: ۳
بازديد روز قبل: ۵۱
بازديد هفته: ۱۶۸
بازديد ماه: ۵۸۱
بازديد کل: ۶۲۸۶۱۰۱
آي پي: ۱۹۲.۱۶۸.۰.۱۸۷
قوانين اساسي کشورها > فارسي > ۱۳۸۷/۰۴/۳۱
۴۵۷ بازدید
 
   

قانون اساسی امریكا


مقدمه

ما مردم ایالات متحده، به منظور تشكیل اتحادیه ای كامل تر، استقرار عدالت، تأمین آسایش ملی، تضمین دفاع مشترك، ارتقای رفاه عمومی و حفظ بركات آزادی برای خود و آیندگانمان، قانون اساسی حاضر را برای ایالات متحده آمریكا وضع و مقرر می نماییم.



اصل اول

بخش ۱

كلیه اختیارات قانونگذاری اعطا شده در این قانون اساسی، به كنگره ایالات متحده مركب از مجلس سنا و مجلس نمایندگان، واگذار می گردد.

بخش ۲

[۱] مجلس نمایندگان متشكل از اعضایی است كه مردم ایالتهای مختلف هر دو سال یك بار آنان را انتخاب می كنند و رأی دهندگان در هر ایالت باید از همان شرایط لازم برای رأی دهندگان ایالتی كه مجلس آن ایالت بیشترین نماینده را دارد، برخوردار باشند.

[۲] هیچ كس تا زمانی كه به سن بیست و پنج سالگی نرسد و هفت سال تبعه ایالات متحده نباشد و در زمان انتخاب، مقیم ایالتی كه از آن جا انتخاب می گردد نباشد، نمی تواند نماینده (مجلس) شود.

[۳] تعداد نمایندگان و میزان مالیاتهای مستقیم ایالتهایی كه به اتحادیه ملحق می شوند برحسب تعداد جمعیت آنها تعیین می شود. تعداد جمعیت با افزودن سه پنجم سایر افراد به كل افراد آزاد معین می شود. افراد آزاد شامل كسانی است كه برای یك دوره چند ساله تعهد خدمت داشته باشند ولی سرخپوستان معاف از مالیات را در بر نمی گیرد. سرشماری اصلی ظرف سه سال پس از نخستین اجلاس كنگره ایالات متحده و در هر دوره ده سالة بعدی به طریقی انجام خواهد شد كه كنگره از طریق قانون تعیین می كند. تعداد نمایندگان برای هر سی هزار نفر از یك نماینده نباید تجاوز كند، لیكن هر ایالت باید حداقل یك نماینده داشته باشد و تا زمان انجام سرشماری مزبور هر یك از ایالتها به تعداد ذیل نماینده انتخاب می كنند: ایالت نیوهمپشیر، سه نماینده؛ ماساچوست، هشت نماینده؛ رود آیلند و توابع، یك نماینده؛ كانكتیكت، پنج نماینده؛ نیویورك، شش نماینده؛ نیوجرسی، چهار نماینده؛ پنسیلوانیا، هشت نماینده؛ دلاویر، یك نماینده؛ ویرجینیا، ده نماینده؛ كارولینای شمالی، پنج نماینده؛ كارولینای جنوبی، پنج نماینده وجورجیا، سه نماینده.

[۴] هر گاه كرسیهای نمایندگی ایالتی خالی شود، مقامات اجرایی آن ایالت دستور انتخابات را برای جایگزینی آنها صادر می كنند.

[۵] مجلس نمایندگان رئیس و سایر «مقامات» خود را انتخاب می نماید و دارای اختیار انحصاری «اعلام جرم علیه مقامات دولتی» است.

بخش ۳

[۱] دو سناتور از هر ایالت كه مجلس قانونگذاری ایالتی برای مدت شش سال انتخاب می كند سنای ایالات متحده را تشكیل می دهند و هر سناتور دارای یك رأی است.

[۲] در جلسه ای كه سناتورهای مجلس سنا پس از نخستین انتخابات تشكیل می دهند، سناتورها باید بلافاصله به سه دسته در حد امكان مساوی تقسیم شوند. كرسیهای سناتورهای دسته نخست باید در پایان سال دوم، كرسیهای دسته دوم در پایان سال چهارم و كرسیهای دسته سوم در پایان سال ششم خالی شود، به طوری كه بتوان هر دو سال یك بار یك سوم نمایندگان را دوباره انتخاب نمود و چنانچه در دوره فترت مجلس قانونگذاری ایالتی كرسی نماینده ای به دلیل استعفا یا نظایر آن خالی شود، مقامات اجرایی آن ایالت می توانند تا برگزاری اجلاس آینده مجلس قانونگذاری ایالتی كه كرسیهای خالی را پر می نماید به طور موقت انتصابهایی را انجام دهند.

[۳] هیچ كس تا زمانی كه به سن سی سالگی نرسد و نه سال تبعه ایالات متحده نباشد و در زمان انتخاب مقیم ایالتی نباشد كه از آن انتخاب می شود، نمی تواند سناتور سنا شود.

[۴] معاون رئیس جمهوری ایالات متحده، ریاست مجلس سنا را به عهده دارد ولی حق رأی نخواهد داشت، مگر زمانی كه تعداد نمایندگان موافق و مخالف مساوی باشد.

[۵] سنا سایر مقامات خود و نیز یك نفر رئیس موقت را برای مواقع غیبت معاون رئیس جمهور و یا زمانی كه وی به جای رئیس جمهور ایالات متحده انجام وظیفه می نماید، انتخاب خواهد كرد.

[۶] مجلس سنا به طور انحصاری اختیار دارد كه به كلیه «اعلام جرم علیه مقامات دولتی» رسیدگی كند و اعضای آن هنگامی كه بدین منظور تشكیل جلسه می دهند، باید سوگند یاد نموده یا رسماً اظهار كنند كه جز حقیقت نگویند. زمانی كه شخص رئیس جمهور ایالات متحده محاكمه می شود، ریاست جلسه با رئیس دیوان عالی كشور می باشد. هیچ كس را نمی توان مجرم شناخت مگر این كه دو سوم نمایندگان حاضر در این مورد اتفاق نظر داشته باشند.

[۷] در مورد اعلام جرم علیه مقامات دولتی، حكم صادره در حد عزل از سمت، سلب صلاحیت احراز هر گونه سمت افتخاری یا مسئولیت تعهدآور و یا انتفاعی در ایالات متحده خواهد بود؛ با این حال كسی كه محكوم می شود، براساس قانون تحت پیگرد، محاكمه، محكومیت و مجازات قرار می گیرد.

بخش ۴

[۱] مجلس قانونگذاری هر ایالت، زمان، مكان و شیوه برگزاری انتخابات سنا و مجلس نمایندگان را مشخص خواهد كرد، ولی كنگره در هر زمان، از طریق وضع قانون می تواند مقررات مزبور را به جز در موارد مربوط به مكان انتخاب سناتورها، تنظیم نموده یا تغییر دهد.

[۲] كنگره در هر سال حداقل یك بار تشكیل جلسه می دهد، جلسه مزبور در اولین دوشنبه ماه دسامبر می باشد، مگر این كه نمایندگان به موجب قانون روز دیگری را تعیین نمایند.

بخش ۵

[۱] هر یك از مجلسین برانتخابات، گزارش آرای انتخابات و صلاحیت اعضای خود نظارت می نماید و جلسات [آنها] با حضور اكثریت نمایندگان رسمیت می یابد. اما در صورت به حدنصاب نرسیدن تعداد حضار، جلسه به روز دیگری موكول خواهد شد و مجلس مجاز خواهد بود كه حضور اعضای غایب را به شیوه و با تنبیهاتی كه خود تعیین می كند الزامی سازد.

[۲] هر یك از مجلسین می تواند آیین نامه داخلی خود را تهیه و اعضای خود را به دلیل بی انضباطی مجازات و با اتفاق نظر دو سوم نمایندگان عضوی را اخراج نماید.

[۳] هر مجلس مشروح مذاكرات خود را در نشریه ای تنظیم و هراز چند گاه آن را منتشر می كند و مذاكراتی را كه محرمانه ماندن آنها ضروری باشد، از انتشار مستثنی می نماید؛ و آرای مثبت و منفی نمایندگان هر مجلس در زمینه مسائل مختلف باید با تمایل یك پنجم اعضای حاضر، در روزنامه درج گردد.

[۴] هیچ یك از مجلسین در مدت تشكیل جلسات كنگره نباید تشكیل جلسه را بدون موافقت مجلس دیگر بیش از سه روز به تعویق اندازد و یا به مكان دیگری غیر از محل تشكیل جلسات دو مجلس منتقل نماید.

بخش ۶

[۱] سناتورها و نمایندگان در ازای خدمتشان حقوق و مزایایی را كه قانون تعیین می كند و از محل خزانه داری ایالات متحده پرداخت می شود، دریافت می نمایند. آنان در هنگامی كه در جلسه های مجلس مربوطه حضور دارند و در زمان رفت و آمد به مجلس، در كلیه موارد به جز خیانت، جنایت و اخلال در نظم عمومی از بازداشت مصون خواهند بود و برای هر گونه سخنرانی یا بحثی كه در هر یك از مجلسین ایراد نمایند، در هیچ مكان دیگری نباید مؤاخذه شوند.

[۲] هیچ سناتور یا نماینده ای طی دوره نمایندگی خود نباید به یك سمت دولتی در دستگاه حاكمه ایالات متحده كه در زمان تصدی مقام سناتوری ایجاد، یا موجب افزایش حقوق و مزایای وی در طی دوره مزبور می گردد، منصوب شود و شخصی كه در ایالات متحده دارای سمت دولتی باشد تا زمانی كه تصدی سمت فوق را داشته باشد، نباید به عضویت هیچ یك از مجلسین درآید.

بخش ۷

[۱] كلیه لوایح برای تحصیل درآمد در مجلس نمایندگان تصویب می شود، ولی سنا می تواند همانند سایر لوایح در مورد آنها اصلاحاتی را پیشنهاد یا با اصلاحات موافقت نماید.

[۲] هر لایحه ای كه به تصویب مجلس نمایندگان و سنا برسد، قبل از اینكه به صورت قانون درآید به رئیس جمهور ایالات متحده تقدیم خواهد شد كه آن را تأیید و امضا نماید؛ در صورت عدم تایید [رئیس جمهور] آن را، با ذكر دلایل مخالفت به مجلسی كه لایحه در آن تصویب شده است ارجاع و مجلس مزبور پس از درج موارد مخالفت در نشریه خود، در لایحه تجدیدنظر خواهد كرد. چنانچه بعد از تجدیدنظر فوق، لایحه ای با رأی دو سوم اعضای آن تصویب شود، همراه با موارد مخالفت به مجلس دیگر ارسال خواهد شد تا به روش مشابه آن را بررسی نماید و در صورتی كه دو سوم اعضای مجلس مزبور نیز آن را تایید نمایند به صورت قانون درخواهد آمد، وی در همه این موارد آرای هر دو مجلس به صورت «آری» و «نه» مشخص خواهد شد و اسامی موافقان و مخالفان لایحه در نشریه هر یك از مجلسین به ترتیب ثبت خواهد شد. اگر لایحه ای پس از ارائه به رئیس جمهوری ظرف مدت ده روز (بدون احتساب یكشنبه ها) توسط وی اعاده نگردد، لایحه امضا شده تلقی خواهد شد و به صورت قانون درخواهد آمد، مگر اینكه كنگره طی دوره فترت از ارجاع آن امتناع ورزد كه در این حالت، لایحه به صورت قانون درنخواهد آمد.

[۳] هر گونه دستور، تصمیم یا رأی كه نیاز به نظر موافق سنا و مجلس نمایندگان داشته باشد (به جز مسأله تعویق) باید به رئیس جمهور ایالات متحده ارائه و قبل از اجرا توسط وی تأیید شود و در صورت عدم موافقت وی لایحه را می توان با رأی دو سوم اعضای سنا و مجلس نمایندگان طبق قوانین و حدودی كه در مورد لوایح تعیین شده است دوباره بررسی و تصویب كرد.

بخش ۸

[۱] كنگره در موارد ذیل دارای اختیار می باشد: وضع و وصول مالیاتها، عوارض گمركی، تعرفه ها، مالیاتهای غیرمستقیم، پرداخت بدهیها و تأمین دفاع مشترك و رفاه عمومی ایالات متحده؛ لكن كلیه عوارض گمركی، تعرفه ها و مالیاتهای غیرمستقیم در سراسر ایالات متحده یكسان می باشد.

[۲] دریافت وام با استفاده از اعتبارات ایالات متحده.

[۳] وضع مقررات برای تجارت با كشورهای خارجی، بین ایالتهای مختلف و با قبایل سرخپوست.

[۴] تهیه قانون واحد برای اعطای تابعیت و قوانین واحد در مورد ورشكستگی در سراسر ایالات متحده.

[۵]انتشار پول، تعیین ارزش آن و ارزش پول خارجی و تعیین معیارهای وزن و اندازه گیری.

[۶] تعیین مجازات جعل اوراق بهادار و پول رایج ایالات متحده.

[۷] تأسیس ادارات پستی و ایجاد راههای مراسلاتی.

[۸] تشویق پیشرفت علم و هنرهای سودمند از راه حفظ حق انحصاری برای تألیفات و اختراعات نویسندگان و مخترعان برای مدت زمان محدود.

[۹] تشكیل دادگاه های تالی دیوان كشور.

[۱۰] تعریف و مجازات دزدیهای دریایی و جنایات ارتكابی در دریاهای آزاد و جرائم برعلیه حقوق ملل.

[۱۱] اعلان جنگ و «صدور مجوز اقدام مقابله به مثل» و وضع قوانین مربوط به متصرفات زمینی و دریایی.

[۱۲] تشكیل ارتش و حمایت از آن؛ اختصاص هر گونه اعتبار به منظور استفاده در این زمینه برای بیش از یك دوره دو ساله مجاز نخواهد بود.

[۱۳] تشكیل و نگهداری نیروی دریایی.

[۱۴] وضع مقررات برای اداره نیروهای زمینی و دریایی و ایجاد نظم در میان آنها.

[۱۵] فراخوانی نیروهای مردمی برای اجرای قوانین اتحادیه، سركوب شورشها و دفع تهاجمات.

[۱۶] سازماندهی، تأمین سلاح و منظم ساختن نیروهای شبه نظامی و ترتیب به خدمت گرفتن بخشی از آنان به طوری كه در خدمت ایالات متحده باشند؛ در عین حال، برای ایالات اختیار نصب افسران و آموزش شبه نظامیان طبق قواعد انضباطی مقرر از سوی كنگره محفوظ می باشد.

[۱۷] اعمال قانونگذاری انحصاری در همه موارد نسبت به منطقه ای (با مساحت حداكثر ده مایل مربع) كه با واگذاری ایالتهای خاص و پذیرش كنگره می تواند مقر حكومت ایالات متحده گردد و نیز اعمال اختیارات مشابه در مورد مكانهایی كه با موافقت مجلس قانونگذاری ایالتی برای ایجاد استحكامات، زرادخانه، وزارتخانه، كارخانه های كشتی سازی و سایر تأسیسات مورد نیاز در آن ایالت خریداری می شوند.

[۱۸] تدوین كلیه قوانین كه برای اعمال اختیارات آینده و سایر اختیاراتی كه به دولت ایالات متحده و یا هر وزارتخانه یا دستگاه های اجرایی به موجب قانون اساسی واگذار شده، ضروری و مقتضی است.

بخش ۹

[۱] كنگره نباید مهاجرت یا ورود افرادی را كه هر یك از ایالتهای فعلی پذیرش آنان را تأیید می كنند تا قبل از سال هزار و هشتصد و هشت ممنوع نماید، اما می تواند برای اینگونه ورود پرداخت مالیات یا عوارض گمركی را حداكثر تا ده دلار مقرر كند.

[۲] حق «قرار احضار زندانی» قابل تعلیق نیست، مگر در موارد شورش یا تهاجم خارجی كه امنیت عمومی آن را ایجاب نماید.

[۳] هیچ گونه لایحه ای دایر بر مجازات افراد بدون محاكمه و یا قانونی كه عطف به ماسبق گردد، نباید تصویب شود.

[۴] هیچ گونه مالیات سرانه یا مالیات مستقیم دیگری نباید وضع شود مگر اینكه متناسب با آمارگیری یا سرشماری پیش بینی شده در این قانون باشد.

[۵] هیچ گونه مالیات یا عوارض گمركی بر كالاهای صادراتی هر یك از ایالات وضع نخواهد شد.

[۶] مقررات بازرگانی یا مالیاتی یك ایالت نباید هیچ امتیازی را برای بندرهای خود نسبت به بندرهای ایالتهای دیگر قایل شوند؛ كشتیهایی كه عازم ایالتی هستند و یا از آن حركت می كنند، مجبور به ورود به بندر دیگر یا ترخیص از آن و یا پرداخت عوارض در آنجا نمی باشند.

[۷] برداشت پول از خزانه داری فقط براساس اعتباراتی كه قانون معین می كند خواهد بود و اظهارنامه ها و صورتحساب دریافت و پرداخت كلیه وجوه دولتی به طور منظم و هر از چند گاه منتشر می شود.

[۸] ایالات متحده هیچ گونه عنوان اشرافی اعطا نمی كند: هر كسی كه در ایالات متحده دارای سمت رسمی تعهدآور یا امانی باشد نمی تواند بدون رضایت كنگره هیچ نوع هدیه، مقرری، سمت و یا عنوانی را از هیچ شاه، شاهزاده و یا كشور خارجی بپذیرد.



بخش ۱۰

[۱] انجام موارد ذیل برای ایالتها ممنوع است: الحاق به معاهده، اتحادیه و یا كنفدراسیون؛ صدور مجوز اقدام مقابله به مثل؛ چاپ پول؛ انتشار اوراق بهادار؛ پیشنهاد هر چیزی غیر از سكه طلا و نقره برای پرداخت بدهی ها؛ تصویب هر نوع لایحه، مجازات افراد بدون محاكمه یا به موجب قانونی كه عطف به ماسبق شود یا قانونی كه به تعهدات قراردادی لطمه وارد آورد و اعطای هر گونه عنوان اشرافی.

[۲] هیچ ایالتی نمی تواند بدون موافقت كنگره هیچ گونه تعرفه یا عوارض گمركی بر واردات و صادرات وضع نماید به جز مواردی كه برای اجرای قوانین بازرسی آن ایالت كاملاً ضروری باشد؛ سود خالص كلیه عوارض گمركی و تعرفه ها كه هر یك از ایالتها بر واردات یا صادرات وضع نمایند باید از طریق خزانه داری ایالات متحده به مصرف برسد. كنگره می تواند تمامی این قوانین را بازنگری و بر آنها نظارت نماید.

[۳] هیچ ایالتی نباید بدون موافقت كنگره، عوارض بار یا مالیات وضع نماید، در زمان صلح سرباز یا كشتی جنگی نگهداری كند، با ایالت دیگر و یا با یك قدرت خارجی موافقتنامه یا میثاقی امضا نماید یا وارد جنگ شود، مگر اینكه عملاً مورد تهاجم قرار گیرد یا در معرض خطر قریب الوقوعی باشد كه درنگ در برابر آن جایز نباشد.

اصل دوم

بخش ۱

[۱] قوه مجریه در اختیار رئیس جمهور ایالات متحده آمریكا قرار دارد. دوره ریاست جمهوری چهار سال است و با معاون رئیس جمهور كه دوره وی نیز چهار سال می باشد به ترتیب ذیل انتخاب خواهند شد:

[۲] هر ایالت به شیوه ای كه مجلس قانونگذاری آن معین می كند، تعدادی انتخاب كننده تعیین خواهد نمود كه تعدادشان برابر با تعداد كل سناتورها و نمایندگانی می باشد كه یك ایالت مجاز به داشتن آنها در كنگره است. ولی هیچ سناتور، نماینده یا فردی كه در ایالات متحده دارای سمتی غیرانتفاعی و یا انتفاعی باشد نمی تواند به عنوان انتخاب كننده تعیین گردد.

[۳] انتخاب كنندگان باید در ایالتهای خود تشكیل جلسه دهند و از طریق رأی مخفی دو نفر را كه حداقل یك نفرشان مقیم ایالت آنان نباشد انتخاب كنند و آنگاه فهرستی از افرادی را كه رأی به آنان داده شده است و همچنین تعداد آرای هر یك از آنان را تهیه و پس از امضا و تایید به صورت مهر شده به مركز حكومت ایالات متحده و به نام شخص رئیس سنا ارسال نمایند؛ رئیس سنا در حضور نمایندگان سنا و مجلس نمایندگان كلیه تأییدیه ها را می گشاید و سپس آراء شمارش می شوند. شخصی كه بیشترین تعداد آراء از كل انتخاب كنندگان تعیین شده كسب نماید، رئیس جمهور می شود و اگر بیش از یك نفر اكثریت مزبور را به تساوی داشته باشند و تعداد آراء مساوی باشد، مجلس نمایندگان بی درنگ از طریق رأی مخفی یك از آنان را به سمت ریاست جمهوری انتخاب می نماید، و اگر هیچ فردی حائز اكثریت آراء نباشد، در این صورت مجلس نمایندگان مزبور به همان روش از میان پنج نفر اول فهرست، رئیس جمهور را انتخاب می نماید. اما در انتخاب وی، ایالتها رأی خواهند داد و هر ایالت دارای یك رأی می باشد، حد نصاب لازم برای این منظور عبارت است از مجموع عضو یا اعضای دو سوم ایالتها و اكثریتی از كل ایالتها برای انتخاب ضروری می باشد. در هر حالت پس از انتخاب رئیس جمهور، شخصی كه بیشترین تعداد آرای انتخاب كنندگان را كسب نموده باشد معاون رئیس جمهور می شود. وی اگر دو یا چند نفر باقی بمانند كه دارای آرای مساوی باشند، سنا از میان آنان معاون رئیس جمهور را با رأی مخفی انتخاب می كند.

[۴] كنگره می تواند زمان تعیین انتخاب كنندگان و روزی را كه آنان باید آرای خود را به صندوق بریزند، معین نماید. این روز باید در سراسر ایالات متحده یك روز واحد باشد.

[۵] هر شخصی برای احراز مقام ریاست جمهوری باید در زمان تصویب این قانون اساسی، شهروند بومی یا تبعه ایالات متحده، حداقل سی و پنج ساله و مدت چهارده سال مقیم ایالات متحده باشد.

[۶] وظایف و اختیارات رئیس جمهور در صورت بركناری، فوت، كناره گیری یا ناتوانی از انجام آنها، به معاون رئیس جمهور واگذار می شوند. كنگره می تواند به موجب قانون در موارد بركناری، فوت، كناره گیری یا ناتوانی رئیس جمهور و نیز معاون وی، مقام مسئولی را به عنوان كفیل ریاست جمهوری تعیین نماید، و مقام مزبور طبق مقررات، تا زمان رفع ناتوانی یا انتخاب رئیس جمهور، به عنوان رئیس جمهور انجام وظیفه می نماید.

[۷] رئیس جمهور در ازای خدماتش در زمانهای معین حقوق دریافت خواهد كرد و میزان آن در طول دوره ریاست جمهوری وی افزایش یا كاهش نمی یابد، رئیس جمهور نباید در طول دوره مزبور هیچ گونه مقرری دیگری از ایالات متحده یا هیچ یك از ایالتها دریافت نماید.

[۸] رئیس جمهور پیش از تصدی سمت خود به شرح ذیل سوگند یاد نموده و مراتب ذیل را تأیید می نماید:

«من رسماً سوگند یاد می كنم كه مسئولیت ریاست جمهوری ایالات متحده را صادقانه انجام دهم و تا آنجا كه در توان دارم از قانون اساسی ایالات متحده صیانت، حمایت و دفاع نمایم».

بخش ۲

[۱] هرگاه ارتش و نیروی دریایی ایالات متحده و نیروهای مردمی ایالتهای مختلف كه جهت انجام خدمت بالفعل برای ایالات متحده فراخوانده شوند، رئیس جمهور فرمانده كل آنان خواهد بود. وی می تواند نظرات كتبی مقام عالی رتبه هر یك از «دستگاههای اجرایی» را در مورد موضوعات مربوط به وظایف دستگاه متبوع آنها جویا شود. رئیس جمهور حق تعلیق اجرای مجازات و یا عفو جرائم ارتكابی علیه ایالات متحده را جز در موارد «اعلام جرم علیه مقامات دولتی» دارا می باشد.

[۲] رئیس جمهور با مشورت و موافقت سنا و به شرط موافقت دو سوم سناتورهای حاضر، دارای اختیار انعقاد معاهدات می باشد و به ترتیبی كه قانون معین خواهد كرد، سفیران و سایر نمایندگان و كارداران كشور، قضات دیوان عالی و سایر مقامات ایالات متحده را كه انتصاب آنان در قانون اساسی به نحو دیگری مقرر نشده باشد، معرفی و منصوب خواهد نمود. ولی كنگره می تواند به موجب قانون، اختیار انتصاب مقامات ردههای پایین را به نحوی كه شایسته بداند به شخص رئیس جمهور، محاكم قضایی یا رؤسای وزارتخانه ها واگذار نماید.

[۳] رئیس جمهور مختار است برای كلیه سمتهایی كه ممكن است در زمان تعطیلی موقت سنا بلاتصدی شوند با اعطای مأموریت شخص یا اشخاصی را منصوب نماید، مأموریت مزبور در پایان اجلاس بعدی سنا خاتمه می یابد.

بخش ۳

رئیس جمهور هر از چند گاه گزارشی در مورد وضعیت اتحادیه به كنگره ارائه و اقداماتی را كه ضروری و مقتضی تشخیص دهد برای ملاحظه اعضای سنا پیشنهاد می نماید، وی می تواند در مواقع اضطراری هر دو مجلس یا یكی از آن ها را [برای تشكیل جلسه] فراخواند، و در صورت [بروز] اختلاف در مورد دوره فترت، آنها را تا هر زمان دیگری كه مناسب بداند تعطیل كند؛ وی سفیران و نمایندگان خارجی را به حضور می پذیرد، بر اجرای صحیح قوانین نظارت و كلیه مقامات مسئول ایالات متحده را منصوب می نماید.

بخش ۴

رئیس جمهور، معاون رئیس جمهور و كلیه مقامات كشوری پس از اعلام جرم علیه آنان و محكومیت به خاطر ارتكاب (جرم) خیانت، ارتشاء و سایر جرائم شدید و جنحه از كار بركنار می شوند.

اصل سوم

بخش ۱

قوه قضاییه ایالات متحده به دیوان عالی و دادگاههای تالی كه كنگره می تواند درهر زمانی تعیین نماید و تشكیل دهد واگذار می گردد. قاضیان دیوان عالی و دادگاه های تالی تا زمانی كه حسن رفتار داشته باشند. در مقام خود باقی مانده و حقوق خود را در زمانهای معین در ازای خدمتشان دریافت می كنند. میزان این حقوق در طول مدت عهده داری این سمت كاهش نمی یابد.

بخش ۲

[۱] حیطه عمل قوه قضاییه ایالات متحده موارد ذیل را شامل می شود:

كلیه دعاوی، براساس قانون و انصاف ناشی از قانون اساسی، سایر قوانین ایالات متحده و معاهداتی كه به موجب قوانین منعقد شده یا خواهند شد؛ـ كلیه دعاوی مربوط به سفیران، كنسولها و دیگر مقامات بلند پایه دولتی؛ـ دعاوی دریایی و دریانوردی؛ـ اختلافاتی كه در آنها ایالات متحده یكی از طرفهای دعوی باشد؛ـ اختلاف بین دو یا چند ایالت؛ـ بین یك ایالت و شهروندان ایالت دیگر؛ـ بین شهروندان ایالتهای مختلف؛ـ بین شهروندان یك ایالت كه مدعی اراضی واگذار شده ایالتهای مختلف دیگر هستند، بین یك ایالت یا شهروندان آن با كشورها، شهروندان یا اتباع خارجی.

[۲] در كلیة دعاوی مربوط به سفیران، كنسولها و سایر مقامات بلند پایه و در مواردی كه یك ایالت طرف دعوی است، صلاحیت اصلی را دیوان عالی خواهد داشت. در كلیه موارد دیگری كه قبلاً ذكر شد، دیوان عالی صلاحیت پژوهشی را هم نسبت به «مسائل شكلی» و هم نسبت به «مسائل ماهوی» با استثنائات و براساس مقرراتی كه كنگره طبق قانون معین می كند دارا خواهد بود.

[۳] رسیدگی به كلیه جرائم به جز موارد «اعلام جرم علیه مقامات دولتی» باید توسط هیأت منصفه انجام شود، و چنین رسیدگی باید در ایالت محل وقوع جرم برگزار گردد؛ ولی هرگاه محل وقوع جرم هیچ یك از ایالتها نباشد، محاكمه باید در محل یا محلهایی كه كنگره به موجب قانون تعیین می كند برگزار شود.

بخش ۳

[۱] خیانت به ایالات متحده، فقط شامل تحمیل جنگ به آن یا طرفداری از دشمنان آن یا كمك و مساعدت به آنان می باشد. هیچ فردی به (جرم ارتكاب) خیانت محكوم نمی شود مگر براساس گواهی دو شاهد بر یك اقدام آشكار و یا اعتراف در دادگاه علنی.

[۲] كنگره اختیار تعیین مجازات (جرم ارتكاب) خیانت را دارا می باشد؛ ولی حكم دایر بر مجازات فرد بدون محاكمه به سبب خیانت مبنی بر مهدورالدم بودن یا در زمان زندگی شخص محكوم اجرا می شود.

اصل چهارم

بخش ۱

قوانین عمومی، سوابق و تصمیمات قضایی یك ایالت در سایر ایالتها اعتبار و رسمیت كامل خواهد داشت. كنگره می تواند از طریق قوانین كلی شیوه احراز اصالت این قوانین، سوابق و تصمیمات مزبور و اثر آن را معین نماید.

بخش ۲

[۱] شهروندان هر ایالت از تمامی امتیازات و مصونیتهای شهروندان در ایالتهای دیگر برخوردار خواهند شد.

[۲] هرگاه شخصی در هر ایالتی متهم به (ارتكاب) خیانت، جنایت، یا جرائم دیگر گردد، (و) از چنگال عدالت بگریزد، و در ایالت دیگر یافت شود، با تقاضای مقامات اجرایی ایالتی كه وی از آنجا گریخته است، به ایشان تحویل و به ایالتی كه صلاحیت قضایی رسیدگی به جرم را دارد، منتقل خواهد شد.

[۳] شخصی كه در یك ایالت طبق قوانین آن موظف به انجام خدمت یا كاری می باشد، و به ایالت دیگر فرار كند به موجب هیچ یك از قوانین یا مقررات آنجا از انجام خدمت یا كار مزبور بری الذمه نخواهد شد، به درخواست طرفی كه خدمت یا كار می بایستی برای وی انجام می شد تحویل می شود.

بخش ۳

[۱] كنگره می تواند ایالتهای جدید را به عضویت اتحادیه بپذیرد، اما هیچ ایالت جدیدی در حوزه قضایی ایالت دیگر تشكیل یا تأسیس نخواهد شد، و نیز هیچ ایالتی از الحاق دو یا چند ایالت یا بخشهایی از ایالتها، بدون موافقت مجلس قانونگذاری ایالتهای مربوطه و كنگره تشكیل نخواهد شد.

[۲] كنگره اختیار تنظیم یا تدوین كلیه قوانین و مقررات مربوط به سرزمینها یا سایر املاك متعلق به ایالات متحده را دارا می باشد؛ مفاد قانون اساسی به نحوی تفسیر نخواهد شد كه ناقض حقوق ایالات متحده یا یك ایالت خاص باشد.





بخش ۴

[۱] ایالات متحده برای هر یك از ایالتهای اتحادیه، شكل حكومت جمهوری را تضمین و در برابر تهاجم (حمله) و در صورت درخواست مجلس قانونگذاری ایالتی، یا قوه مجریه (در زمانی كه نتوان مجلس مزبور را تشكیل داد) در مقابل آشوب داخلی، از آنها حمایت خواهد نمود.

اصل پنجم

هرگاه دو سوم نمایندگان دو مجلس ضروری تشخیص دهند، كنگره اصلاحاتی را برای قانون اساسی پیشنهاد خواهد داد، و یا بنا به درخواست مجلسین قانونگذاری دو سوم ایالتهای مختلف، خواستار تشكیل مجمعی برای پیشنهاد اصلاحات خواهد گردید. در هر دو حالت هرگاه پیشنهادها را مجلسین قانونگذاری سه چهارم ایالتهای مختلف و یا مجامع سه چهارم ایالتها تصویب نمایند، به عنوان بخشی از این قانون اساسی برای كلیه مقاصد و اهداف معتبر خواهد بود. هر یك از دو روش اصلاحی فوق را كنگره می تواند پیشنهاد نماید. با وجود این، هیچ اصلاحیه ای كه ممكن است قبل از سال یكهزار و هشتصد و هشت میلادی به تصویب برسد به هیچ نحوی بر بندهای اول و چهارم بخش نهم اصل اول تأثیری نخواهد گذاشت و هیچ ایالتی بدون رضایت خود از حق رأی مساوی در سنا محروم نمی شود.

اصل ششم

[۱] كلیه تعهدات و دیونی كه پیش از تصویب این قانون اساسی پذیرفته شده اند، همان گونه كه به موجب كنفدراسیون برای ایالات متحده معتبر بوده اند، طبق قانون اساسی حاضر نیز معتبر است.

[۲] این قانون اساسی و قوانین ایالات متحده كه براساس آن وضع می شوند و كلیه معاهدات منعقد شده و یا معاهداتی كه به نام (و اختیار) ایالات متحده منعقد می شوند، قانون برتر این سرزمین می باشند و قضات در تمام ایالتها بدون توجه به آنچه با قانون اساسی یا سایر قوانین هر یك از ایالتها مغایر است، از آن تبعیت می نمایند.

[۳] سناتورها و نمایندگانی كه قبلاً ذكر شدند، اعضای مجلسین قانونگذاری ایالتهای مختلف و تمام مقامات قضایی و اجرایی ایالات متحده و ایالتهای مختلف با ادای سوگند یا اعلام رسمی موظف می شوند از قانون اساسی حمایت نمایند، اما هیچ آزمون مذهبی به عنوان شرط لازم برای واگذاری سمت رسمی یا غیرانتفاعی در ایالت متحده وجود ندارد.

اصل هفتم

تصویب قانون اساسی از سوی مجامع نه ایالت، این قانون را بین ایالتهایی كه آن را تصویب می نمایند لازم الاجرا می نماید.

اصلاحات قانون اساسی ایالات متحده آمریكا و اصول افزوده شده به آن بنا به پیشنهاد كنگره و تصویب مجلسین قانونگذاری ایالتهای مختلف، به موجب اصل پنجم قانون اساسی اولیه لازم الاجرا می باشد.





اصلاحیه اول [۱۷۹۱]

كنگره در خصوص ایجاد مذهب، یا منع پیروی آزادانه از آن، یا محدود ساختن آزادی بیان یا مطبوعات یا حق مردم برای برپایی اجتماعات آرام و دادخواهی از حكومت برای جبران خسارت، هیچ قانونی وضع نمی كند.

اصلاحیه دوم [۱۷۹۱]

داشتن یك نیروی منظم شبه نظامی مردمی كه برای امنیت یك كشور آزاد ضروری باشد و حق مردم برای حمل و نگهداری اسلحه محترم شمرده می شود.

اصلاحیه سوم [۱۷۹۱]

هیچ سربازی نه در زمان صلح و نه در زمان جنگ بدون رضات صاحبخانه در هیچ خانه ای مستقر نخواهد شد، مگر به ترتیبی كه به موجب قانون معین كند.



اصلاحیه چهارم [۱۷۹۱]

حق امنیت جان، مسكن، اوراق و اسناد و [مصونیت] داراییهای مردم در برابر تفتیش و توقیف غیر موجه تضمین می شود و هیچ گونه حكم بازداشت اشخاص یا توقیف اموال صادر نمی شود، مگر بر پایه یك دلیل محتمل با سوگند یا اعلام رسمی، و محل مورد تفتیش و اشخاص یا اموالی كه باید توقیف شود دقیقاً باید مشخص شود.

اصلاحیه پنجم [۱۷۹۱]

هیچ شخصی به سبب ارتكاب جرم سنگین یا جرم نامعین مسئول شناخته نخواهد شد، مگر براساس «كیفر خواست یا اعلام جرم» هیأت عالی منصفه، مگر در موارد مربوط به نیروهای زمینی، دریایی یا نیروهای شبه نظامی مردمی كه عملاً در حال خدمت در زمان جنگ یا خطر عمومی باشند. هیچ كس برای یك جرم دوبار به حبس یا اعدام محكوم نخواهد شد. هیچ كس در هیچ موردی كیفری به ادای شهادت علیه خود مجبور و یا از زندگی، آزاد و دارایی خویش بدون طی مراحل قانونی لازم محروم نخواهد شد. اموال خصوصی بدون پرداخت غرامت عادلانه مورد استفاده عمومی قرار نخواهد گرفت.

اصلاحیه ششم [۱۷۹۱]

در كلیه دادرسیهای كیفری، متهم از حقوق ذیل برخوردار خواهد بود: حق محاكمه سریع و علنی توسط هیأت منصفه بی طرف ایالت و منطقه ای كه جرم در آن رخ داده است، منطقه مزبور را باید قانون از پیش تعیین كرده باشد؛ حق آگاهی از ماهیت و دلیل اتهام؛ حق مواجهه با شهودی كه علیه او شهادت می دهند؛ حق احضار شهود به نفع خود؛ و حق داشتن وكیل برای دفاع از خود.









اصلاحیه هفتم [۱۷۹۱]

در دعاوی حقوق نانوشته، هنگامی كه ارزش مسأله مورد اختلاف بیش از بیست دلار باشد، حق رسیدگی هیأت منصفه محفوظ خواهد بود و هر جرمی كه هیأت منصفه مورد رسیدگی قرار دهد، در هیچ دادگاه دیگری در ایالات متحده به گونه دیگری دوباره مورد رسیدگی قرار نخواهد گرفت مگر براساس قواعد حقوق نانوشته.

اصلاحیه هشتم [۱۷۹۱]

اخذ وجه ضمان سنگین و جزای نقدی و یا اعمال مجازات ظالمانه یا غیر متعارف ممنوع می باشد.

اصلاحیه نهم [۱۷۹۱]

ذكر برخی حقوق در قانون اساسی به مفهوم نفی یا انكار سایر حقوقی كه مردم كسب كرده اند، تعبیر نخواهد شد.

اصلاحیه دهم[۱۷۹۱]

اختیاراتی كه به موجب قانون اساسی به ایالات متحده اعطا نگردیده و یا برای ایالتها ممنوع نشده باشد، برای ایالتهای ذی ربط، یا مردم محفوظ خواهد بود.

اصلاحیه یازدهم [۱۷۹۸]

دعاوی مبتنی بر قانون یا انصاف كه شهروند یك ایالت یا شهروندان یا اتباع یك دولت خارجی علیه یكی از ایالتهای ایالات متحده اقامه نمایند، در قوه قضاییه ایالات متحده مسموع نیست.

اصلاحیه دوازدهم [۱۸۰۴]

رأی دهندگان در ایالتهای متبوع خود گرد هم آمده و با رأی مخفی، رئیس جمهور و معاون رئیس جمهور را كه حداقل یك نفرشان نباید از اهالی ایالت خود آنان باشد انتخاب می كنند. آنان باید در ورقه های رأی، نام شخصی را كه به عنوان رئیس جمهور به او رأی داده اند و در ورقه جداگانه دیگری، نام شخصی را كه به عنوان معاون رئیس جمهور به او رأی داده اند قید نمایند و سپس فهرستی جداگانه از اسامی كسانی را كه به عنوان رئیس جمهور و معاون رئیس جمهور رأی آورده اند همراه با سیاهه تعداد آرای هر یك تهیه و پس از امضا و گواهی، ممهور و به مركز حكومت ایالات متحده به عنوان رئیس مجلس سنا ارسال كنند. رئیس سنا در حضور اعضای سنا و مجلس نمایندگان همه تأییدیه ها را گشوده و سپس رأیها شمارش می شوند. شخصی كه بیشتری تعداد رأی را برای ریاست جمهوری به دست آورده باشد، به عنوان رئیس جمهور معرفی می شود، مشروط بر آنكه آرای اكثریت كل تعداد رأی دهندگان تعیین شده را به دست آورده باشد. چنانچه هیچ كس حائز چنین اكثریتی نباشد، در این صورت از میان كسانی كه بیشترین تعداد آراء را دارا هستند ـ و در فهرست كسانی كه به آنان به عنوان رئیس جمهور رأی داده شده است و تعدادشان از سه نفر تجاوز نكند ـ مجلس نمایندگان بی درنگ با رأی مخفی رئیس جمهور را انتخاب می كند. به هر حال در انتخاب رئیس جمهور، ایالتها رأی می دهند و نمایندگی هر ایالت دارای یك رأی می باشد. حد نصاب لازم برای این منظور حضور عضو یا اعضای دو سوم ایالتها می باشد و رأی اكثریت تمام ایالتها برای یك انتخاب ضروری است. اگر مجلس نمایندگان هنگامی كه حق انتخاب به آن تفویض می شود قبل از روز چهارم ماه مارس بعد، رئیس جمهور را انتخاب ننماید، همانند مواقع فوت یا سایر ناتوانیهای مستمر رئیس جمهور به موجب قانون اساسی، معاون رئیس جمهور به جای رئیس جمهور انجام وظیفه خواهد كرد. فردی كه بیشترین تعداد آراء را به عنوان معاون رئیس جمهور به دست آورده باشد، چنانچه تعداد آراء، معادل اكثریت كل تعداد رأی دهندگان تعیین شده باشد، وی معاون رئیس جمهور می شود و چنانچه هیچ فردی حائز چنین اكثریتی نباشد، مجلس سنا از میان دو نفر از دارندگان بیشترین تعداد رأی در فهرست، معاون رئیس جمهور را انتخاب می كند. حد نصاب لازم برای این منظور حضور دو سوم از كل تعداد نمایندگان سنا می باشد و اكثریت كل تعداد رأی برای یك انتخاب ضروری است. به هر حال شخصی كه از نظر قانون اساسی برای مقام ریاست جمهوری فاقد صلاحیت باشد برای سمت معاونت ریاست جمهوری ایالات متحده نیز دارای صلاحیت نمی باشد.

اصلاحیه سیزدهم [۱۸۶۵]

بخش ۱

بردگی و كار اجباری جز به عنوان مجازات جرمی كه شخص طبق مقررات به آن محكوم شده باشد در ایالات متحده یا هر مكان دیگری در حوزه قضایی آنها وجود ندارد.

بخش ۲

كنگره قدرت اجرای این اصل را با تصویب قوانین مقتضی دارد.

اصلاحیه چهاردهم [۱۸۶۸]

بخش ۱

كلیه افرادی كه در ایالات متحده متولد شده یا تابعیت ایالات متحده را كسب نموده اند و تابع صلاحیت قضایی آن هستند تبعه ایالات متحده و تبعه ایالت محل اقامتشان می باشند. هیچ ایالتی قانونی را وضع یا اعمال نخواهد كرد كه امتیازات یا مصونیتهای اتباع ایالات متحده را كاهش دهد و هیچ ایالتی كسی را بدون طی مراحل قانونی مقتضی از زندگی، آزادی، یا حق مالكیت و نیز از حمایت مساوی قانون در حوزه قضایی خود محروم نمی سازد.

بخش ۲

تعداد نمایندگان از میان ایالتهای مختلف برحسب تعداد جمعیت آنها با احتساب كل تعداد افراد در هر ایالت، به جز سرخپوستان معاف از مالیات تعیین می گردند. ولی هرگاه در هر انتخاباتی برای گزینش هیأت انتخاب كنندگان رئیس جمهوری ومعاون رئیس جمهور ایالات متحده، نمایندگان كنگره، مقامات اجرایی و قضایی یك ایالت با اعضای مجلس قانونگذاری مربوطه، حق رأی از افراد ذكور ۲۵ ساله ساكن چنین ایالتی كه تبعه ایالات متحده باشد سلب گردد و یا به هر طریقی كاهش یابد، به جز به سبب شركت در شورش یا سایر جرائم، تعداد نمایندگان به نسبت تعداد اتباع ذكور مزبور، به تعداد كل اتباع ذكور ۲۱ ساله در یك چنین ایالتی كاهش می یابد.

بخش ۳

شخصی كه به عنوان یكی از مقامات ایالات متحده یا به عنوان عضو مجلس قانونگذاری ایالتی یا در مقام یك مسئول اجرایی یا قضایی ایالتی، برای حمایت از قانون اساسی ایالات متحده قبلاً سوگند ادا نموده باشد، ولی بعداً برعلیه خود ایالت شورش یا طغیان كند یا به دشمنان وابسته آن كمك و مساعدت نماید، نمی تواند سناتور یا نماینده كنگره، یا عضو هیأت انتخاب كننده رئیس جمهور و معاون رئیس جمهور شود، یا هر گونه سمت كشوری و لشكری را در ایالات متحده یا در هر یك از ایالتها تصدی نماید؛ با این حال كنگره می تواند با رأی دو سوم [اعضای] هر یك از مجلسین عدم صلاحیت مزبور را مرتفع نماید.

بخش ۴

اعتبار بدهی دولتی ایالات متحده كه قانون مجاز شناخته است. از جمله بدهیهای ناشی از پرداخت حقوق بازنشستگی و حقوق خدمات مربوط به سركوب شورش یا طغیان، به قوت خود باقی است، اما ایالات متحده یا هیچ یك از ایالتها هیچ نوع بدهی یا تعهدی را كه برای كمك به شورش یا طغیان برضد ایالات متحده حاصل شود و یا هیچ گونه طلبی را بابت از دست دادن یا آزادسازی برده ای تقبل یا پرداخت نخواهد نمود، [بلكه] كلیه بدهیها، تعهدات و مطالبات فوق غیرقانونی و بی اعتبار هستند.

بخش ۵

كنگره با وضع قوانین مقتضی، قدرت اعمال مفاد این اصل را دارد.

اصلاحیه پانزدهم [۱۸۷۰]

بخش ۱

ایالات متحده یا هر ایالت دیگر حق رأی شهروندان ایالات متحده را به سبب نژاد، رنگ یا شرایط سابق بردگی، نفی یا محدود نمی نماید.

بخش ۲

كنگره از طریق وضع قوانین مقتضی، قدرت اعمال مفاد این اصل را دارد.

اصلاحیه شانزدهم [۱۹۱۳]

كنگره قدرت وضع و وصول مالیات بر درآمد را از هر منبعی كه حاصل شود، بدون تخصیص و تقسیم در میان ایالتهای مختلف و بدون در نظر گرفتن هر گونه آمار جمعیتی یا سرشماری، دارد.

اصلاحیه هفدهم [۱۹۱۳]

سنای ایالات متحده مركب از دو نماینده از هر ایالت می باشد كه مردم هر ایالت برای مدت شش سال انتخاب می كنند. هر عضو سنا دارای یك رأی است. انتخاب كنندگان هر ایالت باید از شرایط لازم برای انتخاب كنندگان ایالتی كه مجلس آن ایالت بیشترین نماینده را دارد، برخوردار باشند.

هر گاه كرسی نمایندگی ایالتی در سنا خالی شود، مقام اجرایی ایالت مزبور فرمان انتخابات را برای تصدی كرسیهای خالی صادر خواهد نمود، مشروط بر این كه مجلس قانونگذاری هر ایالت بتواند به مسئولان اجرایی تابع خود اختیار دهد تا زمانی كه مردم كرسیهای خالی را از طریق انتخابات به شیوه ای كه مجلس قانونگذاری ایالتی مقرر می كند، پر ننموده اند، افرادی را به طور موقت [به عنوان نماینده] منصوب كنند.

تفسیر اصلاحیه حاضر به نحوی نمی باشد كه بر انتخاب یا دوره نمایندگی هر عضو سنا كه قبل از تنفیذ اصلاحیه به عنوان بخشی از قانون اساسی برگزیده می شود، تأثیری بگذارد.

اصلاحیه هیجدهم [۱۹۱۹]

بخش ۱

یك سال پس از تصویب این اصل، تولید، فروش یا حمل و نقل مشروبات الكلی، اعم از وارد یا صادر كردن آنها، از ایالات متحده و كلیه نقاط واقع در حوزه قضایی آن، به منظور مصرف آشامیدنی، ممنوع می گردد.

بخش ۲

كنگره و ایالتها برای اجرای اصل حاضر از طریق وضع قوانین مقتضی، دارای اختیار متقارن می باشند.

بخش ۳

اصل حاضر لازم الاجرا نمی باشد مگر اینكه ظرف هفت سال از تاریخی كه كنگره آن را به هر یك از ایالتها ارسال می كند، از سوی مجلسین قانونگذاری چندین ایالت، به ترتیب پیش بینی شده در قانون، به عنوان اصلاحیه قانون اساسی تصویب شود.





اصلاحیه نوزدهم [۱۹۲۰]

بخش ۱

[دولت] ایالات متحده یا هر یك از ایالتها حق رأی شهروندان ایالات متحده را به لحاظ جنسیت، نفی یا محدود نمی نماید.

بخش ۲

كنگره با وضع قوانین مقتضی قدرت اعمال این اصل را دارد.

اصلاحیه بیستم [۱۹۳۳]

بخش ۱

پایان دوره مأموریت رئیس جمهور و معاون رئیس جمهور در ساعت ۱۲ ظهر روز بیستم ژانویه و دوره نمایندگی اعضای سنا و نمایندگان مجلس در ساعت ۱۲ ظهر روز سوم ژانویه سالی كه دوره های مزبور ـ چنانچه اصل حاضر به تصویب نرسیده بود ـ پایان می پذیرفت، می باشد و از آن پس دوره جانشینان آنان آغاز می شود.

بخش ۲

كنگره حداقل یك بار در سال تشكیل جلسه می دهد و در صورتی كه قانوناً روز خاصی را تعیین ننماید، جلسه مزبور در ساعت ۱۲ روز سوم ژانویه تشكیل می گردد.

بخش ۳

اگر در تاریخ تعیین شده برای آغاز دوره مأموریت ریاست جمهوری، رئیس جمهور منتخب فوت نماید، معاون منتخب وی رئیس جمهور می شود. چنانچه رئیس جمهور قبل از موعد مقرر برای آغاز دوره مأموریتش انتخاب نشده باشد و یا اگر رئیس جمهور منتخب حائز شرایط لازم نباشد، معاون منتخب تا زمانی كه رئیس جمهور واجد شرایط انتخاب شود به عنوان رئیس جمهور انجام وظیفه می نماید. هر گاه رئیس جمهور منتخب و نیز معاون منتخب وی حائز شرایط لازم نباشند، كنگره می تواند به موجب قانون شخص رئیس جمهور و نیز نحوه انتخاب وی را اعلام كند. شخص مزبور تا زمانی كه رئیس جمهور یا معاون رئیس جمهور واجد شرایط شوند براساس قانون مذكور انجام وظیفه می نماید.

بخش ۴

برای موارد فوت هر یك از افرادی كه مجلس نمایندگان می تواند در صورت برخوردار بودن از حق انتخاب، یك نفر را از میان آنان به عنوان رئیس جمهور انتخاب نماید، و برای موارد فوت هر یك از افرادی كه مجلس سنا می تواند در صورت برخوردار بودن از حق انتخاب، یك نفر را از میان آنان به عنوان معاون رئیس جمهور انتخاب نماید، كنگره از طریق قانون پیش بینیهای لازم را به عمل می آورد.

بخش ۵

بخشهای (۱ و ۲) در روز پانزدهم اكتبر پس از تاریخ تصویب این اصل لازم الاجرا می شوند.



بخش ۶

اصل حاضر لازم الاجرا نمی باشد مگر اینكه ظرف هفت سال از تاریخ ارسال آن، مجلسین قانونگذاری سه چهارم ایالتها آن را به عنوان اصلاحیه قانون اساسی تصویب نمایند.

اصلاحیه بیست و یكم [۱۹۳۳]

بخش ۱

بدین وسیله اصل هیجدهم اصلاحیه قانون اساسی ایالات متحده ملغی می گردد.

بخش ۲

حمل و نقل یا وارد كردن مشروبات الكلی به منظور استفاده یا تحویل آنها در هر ایالت، قلمرو، یا [مناطق] تحت تملك ایالات متحده، برخلاف قوانین آنها بدین وسیله ممنوع اعلام می گردد.

بخش ۳

اصل حاضر لازم الاجرا نمی باشد مگر این كه ظرف هفت سال از تاریخی كه كنگره آن را به ایالتها ارسال می كند، از سوی مجامع چندین ایالت به ترتیبی كه در قانون اساسی پیش بینی شده است، به عنوان اصلاحیه قانون اساسی تصویب شود.

اصلاحیه بیست و دوم [۱۹۵۱]

بخش ۱

هیچ كس بیش از دوبار به سمت ریاست جمهوری انتخاب نخواهد شد و شخصی كه بیش از دو سال تصدی سمت ریاست جمهوری دوره ای را كه شخص دیگری به عنوان رئیس جمهور دوره مزبور انتخاب شده است به عهده داشته یا به عنوان كفیل ریاست جمهوری انجام وظیفه كرده باشد، نمی تواند بیش از یك بار به سمت ریاست جمهوری انتخاب گردد. اما اصل حاضر در مورد شخصی كه در زمان پیشنهاد اصل توسط كنگره، رئیس جمهور باشد اعمال نخواهد شد و مانع از این نمی شود كه شخصی كه در طول مدت لازم الاجرا گردیدن این اصل در سمت ریاست جمهوری یا كفالت ریاست جمهوری است، بقیه دوره مزبور را در سمت خود باقی بماند.

بخش ۲

اصل حاضر لازم الاجرا نمی باشد مگر اینكه ظرف هفت سال از تاریخی كه كنگره آن را به ایالتها ارسال می كند، از سوی مجالس قانونگذاری سه چهارم ایالتها، به عنوان اصلاحیه قانون اساسی تصویب شود.

اصلاحیه بیست و سوم [۱۹۶۱]

بخش ۱

حوزه ای كه مقر حكومت ایالات متحده است باید به شیوه مورد نظر كنگره تعدادی انتخاب كننده رئیس جمهور و معاون رئیس جمهور به تعداد كل سناتورها و نمایندگان مجاز حوزه مزبور در كنگره ـ در صورتی كه ایالت باشد ـ تعیین نماید. ولی تعداد فوق نباید به هیچ وجه از تعداد انتخاب كنندگان كم جمعیت ترین ایالتها بیش تر باشد؛ این تعداد بر كسانی كه ایالتها تعیین می كنند، افزوده می شود. اما آنان به منظور انتخاب رئیس جمهور و معاون وی، به عنوان انتخاب كنندگان منتخب یك ایالت محسوب می شوند و باید در حوزه مربوطه تشكیل جلسه داده و وظایف محوله را به موجب اصل دوازدهم اصلاحیه، به انجام برسانند.

بخش ۲

كنگره با وضع قوانین مقتضی، قدرت اعمال اصل حاضر را دارد.

اصلاحیه بیست و چهارم [۱۹۶۴]

بخش ۱

ایالات متحده یا هر یك از ایالتها حق رأی شهروندان ایالات متحده را در هر انتخابات مقدماتی یا انتخابات ریاست جمهوری یا معاون ریاست جمهوری برای انتخاب كنندگان رئیس جمهور یا معاون رئیس جمهور یا برای سناتورها یا نمایندگان مجلس در كنگره به دلیل عدم پرداخت هر گونه مالیات سرانه یا مالیاتهای دیگر، نفی یا محدود نمی كند.

بخش ۲

كنگره با وضع قوانین مقتضی، قدرت اعمال اصل حاضر را دارد.

اصلاحیه بیست و پنجم [۱۹۶۷]

بخش ۱

در صورت عزل، فوت یا كناره گیری رئیس جمهور از سمت خود، معاون وی رئیس جمهور می شود.

بخش ۲

هرگاه سمت معاون ریاست جمهوری بلاتصدی شود، رئیس جمهور یك نفر را به عنوان معاون خود نامزد می نماید كه در صورت تایید رأی اكثریت مجالس قانونگذاری، سمت مزبور را عهده دار می شود.

بخش ۳

هرگاه رئیس جمهور طی اعلامیه كتبی به رئیس موقت سنا و رئیس مجلس نمایندگان اطلاع دهد كه توان استفاده از اختیارات و انجام وظایف ریاست جمهوری را ندارد و تا زمانی كه اعلامیه ای كتبی مبنی بر لغو اعلامیه پیشین ارسال ننماید، معاون وی به عنوان كفیل رئیس جمهور اختیارات و وظایف مزبور را عهده دار می شود.

بخش ۴

هرگاه معاون رئیس جمهور و اكثریتی متشكل از مقامات اصلی دستگاههای اجرایی یا هر مرجع دیگری كه كنگره می تواند به موجب قانون پیش بینی نماید، طی اعلامیه ای كتبی به رئیس موقت سنا و رئیس مجلس نمایندگان اطلاع دهند كه رئیس جمهور توان استفاده از اختیارات و انجام وظایف ریاست جمهوری را ندارد، معاون رئیس جمهور بی درنگ به عنوان كفیل ریاست جمهوری اختیارات و وظایف فوق را به عهده می گیرد.

از آن پس در صورتی كه رئیس جمهور با اعلامیه ای كتبی به رئیس موقت سنا و رئیس مجلس نمایندگان اطلاع دهد كه ناتوانی وی رفع شده است، می تواند اعمال اختیارات و انجام وظایف ریاست جمهوری را دوباره عهده دار گردد، مگر اینكه معاون رئیس جمهور و اكثریتی متشكل از مقامات اصلی بخشهای اجرایی، یا مراجع دیگری كه كنگره می تواند از طریق قانون پیش بینی كند ظرف چهار روز طی اعلامیه ای كتبی به رئیس موقت سنا و رئیس مجلس نمایندگان اطلاع دهند كه رئیس جمهور توان استفاده از اختیارات و انجام وظایف ریاست جمهوری را ندارد. در این صورت، چنانچه كنگره جلسه رسمی نداشته باشد ظرف چهل و هشت ساعت تشكیل جلسه خواهد داد و در این مورد تصمیم گیری می كند. چنانچه كنگره ظرف بیست و یك روز پس از دریافت اعلامیه كتبی اخیر، یا در صورتی كه جلسه رسمی نداشته باشد، ظرف بیست و یك روز پس از اینكه از كنگره خواسته می شود، تشكیل جلسه دهد و با دو سوم آرای هر دو مجلس تشخیص دهد كه رئیس جمهور توان استفاده از اختیارات و انجام وظایف ریاست جمهوری را ندارد، معاون رئیس جمهور به عنوان كفیل وی انجام همان وظایف را به عهده می گیرد. در غیر این صورت رئیس جمهور اختیارات و وظایف خود را دوباره برعهده می گیرد.

اصلاحیه بیست و ششم [۱۹۷۱]

بخش ۱

ایالات متحده یا هر یك از ایالتها حق رأی شهروندان ایالات متحده را كه به سن هیجده سالگی یا بیشتر رسیده باشند، نفی یا محدود نمی كند.

بخش ۲

كنگره با وضع قوانین مقتضی، قدرت اعمال اصل حاضر را دارد.

اصلاحیه پیشنهادی قانون اساسی

بخش ۱

تساوی حقوق قانونی را ایالات متحده یا هیچ یك از ایالتها براساس جنسیت [افراد] نفی یا محدود نمی كند.

بخش ۲

كنگره با وضع قوانین مقتضی، قدرت اعمال مفاد این اصل حاضر را دارد.

بخش ۳

این اصلاحیه دو سال پس از تاریخ تصویب لازم الاجرا می گردد.

اصلاحیه پیشنهادی قانون اساسی

بخش ۱

به منظور داشتن نماینده در كنگره، انتخاب رئیس جمهور و معاون وی و نیز برای اجرای اصل پنجم قانون اساسی حاضر، حوزه مقر حكومتی ایالات متحده به عنوان یك ایالت محسوب می شود.



بخش ۲

شهروندان حوزه مقر حكومتی به نحوی كه كنگره مقرر می كند، حقوق و اختیارات محوله به موجب اصل حاضر را اعمال می كنند.

بخش ۳

بدین وسیله اصلاحیه بیست و سوم قانون اساسی ملغی می گردد.

بخش ۴

اصل حاضر لازم الاجرا نمی باشد مگر اینكه ظرف هفت سال از تاریخ ارسال آن توسط مجلس قانونگذاری سه چهارم ایالتها به عنوان اصلاحیه قانون اساسی تصویب گردد.


نام
پست الکترونيک
پيام شما