آمار بازدید سایت
کاربران آنلاين: ۳۹
بازديد امروز: ۱۵۵۱
بازديد روز قبل: ۲۸۳۵
بازديد هفته: ۱۸۰۶۴
بازديد ماه: ۲۷۶۰۲
بازديد کل: ۶۲۲۹۷۳۴
آي پي: ۵۴.۲۳۴.۱۱۴.۲۰۲
آموزش های حقوقی > حقوق به زبان ساده > ۱۳۹۷/۰۴/۱۶
۱۲۴ بازدید
 
   

تمکین و ابعاد حقوقی آن


در حقوق خانواده، تا زمانی که محبت و علاقه میان طرفین حکم فرماست، صحبت از قانون چندان معنا ندارد. بر همین اساس در وهله نخست، در صورت بروز اختلاف با همسرتان به دنبال راه حل قانونی نگردید.
یکی از آثار مهمی که ازدواج به همراه دارد، مساله تمکین است. مقصود از تمکین به معنای عام، فرمان برداری و اطاعت کردن است و به معنای خاص، به مفهوم برقراری روابط زناشویی است. تمکین به زبان ساده به این معنا است که هرکدام از زن و شوهر، وظایفی را که به موجب قانون و عرف در مقابل یکدیگر برعهده دارند، انجام دهند و بدون داشتن عذر موجه، از انجام آنها سرپیچی نکنند بنابراین تمکین یکی از همان عواملی است که باعث استوار شدن زندگی خانواده می شود.
معمولا در دعواهایی که در دادگاه خانواده مطرح می شود، یکی از دلایل اختلافات زن و شوهر به تمکین نکردن مربوط می شود. این وظیفه و تکلیف در زندگی زناشویی، در قانون مدنی هم بیان شده که طبق آن، همین که ازدواج و نکاح به شکل صحیح واقع شد، روابط زوجیت بین دو طرف به وجود می آید و حقوق و تکالیف زوجین در مقابل همدیگر برقرار می شود.
تمکین به دو نوع خاص و عام تقسیم می شود.

تمکین عام
به گزارش مهداد، تمکین عام به معنای خوش رفتاری یا به اصطلاح حسن معاشرت با همسر و اطاعت از خواسته های شرعی همسر است. مانند رعایت نظافت و آرایش برای همسر خود به طوری که مقتضای زمان، مکان و شان خانوادگی آنها است و در واقع به این معنا است که خانم خانه ریاست شوهر را در خانواده بپذیرد.
در قانون کشور ما و بسیاری از کشورهای اسلامی، ریاست خانواده از نظر مدیریت و رهبری برعهده مرد است و این مساله به معنای عدم لزوم توافق و همکاری زن و شوهر با یکدیگر در زندگی نیست. در هر حال این اطاعت کردن شامل اموری می شود که از نظر قانونی بر عهده زن است و اگر مردی از همسر خود، کاری خلاف قانون یا شرع یا خارج از حدود متعارف را بخواهد، همسرش تکلیفی به اطاعت ندارد. مانند اینکه شوهر به زن خود بگوید نماز نخواند یا روزه نگیرد یا اینکه تمام اموال خود را به شوهرش منتقل کند.
  تمکین خاص
تمکین به معنای خاص نیز به این معنا است که زن در روابط زناشویی از همسرش اطاعت کند و از برقراری رابطه با همسر درصورت درخواست او خودداری نکند البته این وظیفه مخصوص زن نیست و مرد هم در حدود صحیح و معمول از برقراری رابطه با همسر خود نباید خودداری کند. اما این تمکین یک حکم همیشگی و بی چون و چرا نیست و برخی استثنائات نیز در قانون برای آن پیش بینی شده که در آن شرایط زن می تواند از شوهرش اطاعت نکند و در عین حال، از همه حقوقی که دارد نیز برخوردار شود. مانند زمانی که شوهر دارای بیماری مقاربتی باشد، که طبق ماده ۱۱۲۷ قانون مدنی زن حق دارد از رابطه با او خودداری کند.
برخی دیگر از استثنائاتی که عذر موجه زن برای تمکین نکردن محسوب می شوند از این قبیل هستند :
۱- بیماری و ناتوانی خود زن به حدی که قادر به انجام وظایفش نباشد. ۲- حالتی که زن برای دوری کردن از اعمال حرام و در واقع اطاعت از خداوند، تمکین نمی کند، مانند وقتی که زن در حال حیض و نفاس و احرام باشد که در این شرایط نمی تواند رابطه جنسی داشته باشد. ۳-  ترس از ضرر مالی، بدنی و شرافتی برای زن وجود داشته باشد. ۴- خودداری کردن از تمکین و اطاعت کردن تا زمان پرداخت مهریه توسط شوهر.  نقطه مقابل تمیکن، نشوز یا نافرمانی به معنای انجام ندادن وظایفی است که بر عهده زن است بنابراین اگر زن از انجام وظایفی که قانونا بر عهده دارد، بدون داشتن عذر موجه خودداری کند، شوهر می تواند برای الزام او به دادگاه مراجعه کند و الزام او به تمکین را بخواهد و در این صورت زن در مدت زمانی که نا فرمانی می کند، حق دریافت نفقه ندارد.


منبع:
http://www.hemayatonline.ir/newspaper/item/17507


نام
پست الکترونيک
پيام شما